एक, जी आपल्या प्रकाशात चमकतात,
आणि दुसरी, जी आपल्या अंधारात आपल्याला धरून ठेवतात.
सुखाच्या दिवसांत आपल्याभोवती अनेक चेहरे दिसतात.
हसणारे, आपुलकी दाखवणारे, सतत सोबत राहणारे.
त्या सर्वांत एक प्रकारचं आकर्षण असतं,
कारण त्या काळात आपण उपयोगी असतो—
एखाद्या ओळखीमुळे, एखाद्या मदतीमुळे,
किंवा आपल्याकडून मिळणाऱ्या फायद्यामुळे.
मात्र हा सारा गोंगाट तात्पुरता असतो.
यश, पैसा, प्रतिष्ठा या सर्वांभोवती फिरणारी माणसं
शक्यतो आपल्या मनापर्यंत कधीच पोहोचत नाहीत.
ती आपल्या आयुष्यात “सोबत” म्हणून असतात,
पण “आपली” म्हणून नसतात.
अवघड दिवस हा आयुष्याचा सर्वात मोठा सत्यचाचणी असतो.
परिस्थिती थोडी उलटी झाली की
जगाचा आपल्याकडे पाहण्याचा नजरेचा कोन बदलतो.
काहीचे फोन येणे बंद होते,
काहींची काळजी कमी होते,
आणि काही लोक तर आपल्याला टाळू लागतात.
अचानक लक्षात येतं—
जे चेहरे कधी आपल्या यशात पहिल्या रांगेत उभे होते,
तेच आता आपल्या अडचणींमध्ये दिसतही नाहीत.
आणि याच क्षणी एक गहन सत्य मनाला टोचते—
जी माणसं परिस्थितीनुसार बदलतात,
ती कधीही आपल्या आयुष्याचा आधार बनू शकत नाहीत.
पण आश्चर्य म्हणजे, काही मोजकी माणसं
कुठल्याही कारणाशिवाय आपल्या बाजूला उभी असतात.
त्यांना तुमची ताकद दिसत नाही,
तुमची ओळख महत्त्वाची वाटत नाही,
तुमचा पैसा त्यांच्या दृष्टीने कधीच निर्णायक नसतो.
त्यांना फक्त तुमचं मन दिसतं.
तुमच्या शांत वेदना कळतात,
तुम्ही न बोलताही तुमची अवस्था समजते,
आणि त्यांना तुमचं माणूसपण प्रिय असतं.
हीच माणसं आपल्या आयुष्याची खरी मालमत्ता असतात.
ती कमी असतात,
पण त्यांची किंमत अपरिमित असते.
🌱 खोल जीवनशिकवण
जग तुमच्या यशाने प्रभावित होतं,
पण जगण्यासाठी तुम्हाला तुमचं असणारं मन लागतं.
परिस्थितीनुसार बदलणारे लोक दूर ठेवावेत,
आणि कोणत्याही परिस्थितीत न बदलणारे जपावेत.
आपली किंमत ओळखणारी माणसं शोधा,
आणि आपला उपयोग करणाऱ्यांपासून दूर राहा.
ज्यांना तुमची गरज नसताना तुम्ही महत्त्वाचे आहात,
तेच तुमचे खरे आहेत.
खरी सोबत आवाज करत नाही;
ती शांतपणे तुमच्यासोबत उभी राहते.
